Het is augustus 2023 en ik ben al ruim 1,5 jaar gestopt met de pil, want ja we hebben een hele grote wens voor een kind samen. We staan op Haarlem Jazz en drinken een biertje. “Het smaakt me niet” zeg ik tegen Chris, (Sinds juni 2025 getrouwd en moet nog steeds wennen aan de uitspraak:) mijn man. “Zeur niet, het is gewoon horeca bier” zegt hij grappend. Maar iets in mij zegt me dat ik zwanger ben. En ja hoor, daar ligt de test met een splinterdun streepje. But Hey: een streepje is een streepje dus ik bleek zwanger. YES! Vanaf dat moment genoot ik (los van een aantal ochtendbezoeken aan het toilet en een vermoeidheid die zelfs niet te vergelijken is met 4 dagen Lowlands) ontzettend van mijn zwangerschap.
En dan komt het moment waarop je het nieuws gaat vertellen op werk. Ondanks de goede relatie met mijn toenmalige “baas” vond ik het mega spannend om te vertellen. Want wat zou dit betekenen voor mijn positie binnen het bedrijf. Zijn reactie was, zoals ik wel had verwacht, heel leuk en positief. (Is écht niet altijd het geval, weet ik inmiddels) Maar toen volgde bij mij een hoop vragen: “waar heb ik recht op”, “wat doet dit met mijn ambitie”, “hoe kom ik straks terug”. Vanuit HR kreeg ik niet de antwoorden en de begeleiding die ik nodig had en dus ging ik zelf op zoek. Ik speurde de website van UWV en Rijksoverheid af. (Wat niet aan te raden is, laat staan met een “pregnancy” brain.) En ik ging in gesprek met andere jonge ouders om te horen hoe zij hun verlof hadden ingezet en hoe ze de combinatie ouderschap en werk ervaarden. Er ging een beerput open. Vrouwen die niet durven aan te kondigen dat ze zwanger zijn, uit angst voor mislopende promoties. Vrouwen die worden bestookt met vragen tijdens hun verlof omdat er geen vervanger was geregeld. Vaders die te horen krijgen: “hoezo verlof opnemen, je vrouw is toch thuis met de kinderen en trouwens ik had destijds maar 2 dagen verlof” tot aan werknemers die terugkeren van verlof en dan hun baan niet aantreffen zoals ze hem hebben achtergelaten of zelfs te maken krijgen met ontslag. Wow. Ik wist niet wat ik hoorde en met mijn werkervaring bij Great Place to Work dacht ik vooral: Wat als je dit wél goed regelt? Dan krijg je toch de ultieme win-win voor zowel werknemers als werkgevers. En zo startte ik VerlofHub.
Wat begon met het regelen van vervanging tijdens verlofperiodes en 1-op-1 begeleiding van zwangere vrouwen vóór, tijdens en na hun verlof en een goed bekeken webinar, groeide al snel uit tot iets groters. Dagelijks ontvang ik berichten van (aanstaande) ouders met vragen over verlof, rechten, twijfels en de worsteling om werk en ouderschap te combineren. Tegelijkertijd hoor ik van werkgevers hoe groot het verloop en verzuim is onder jonge ouders. Én spreek ik experts (in mijn podcast) die dolgraag hun kennis en ondersteuning breder zouden inzetten, maar niet altijd weten hoe. En zo sta ik een jaar na de start van mijn ondernemersreis aan de vooravond van de lancering van het “VerlofHub-platform”
Hier komen (aanstaande) ouders, werkgevers en experts samen. Met de missie om verlofperiodes soepel te laten verlopen, uitval te voorkomen en werkende ouders duurzaam inzetbaar te houden. We maken het voor werkgevers én ouders eenvoudig en betrouwbaar om de juiste begeleiding, ondersteuning en tijdelijke vervanging te vinden, en creëren zo een omgeving waarin ouderschap en werk succesvol hand in hand gaan. Iets waarvan ik inmiddels weet: de behoefte hieraan is groot.
In maart gaan we live! Dus check it out. Veel liefs, Barbara Braak (Oprichter VerlofHub)
www.verlofhub.nl
instagram: VerlofHub
Spotify: VerlofHub podcast
